Author Archive for: arvinfld

پر مرغی شکستم من دو صد نفرین بر این دستم نه از این روح مجروحم ز عادت پر شکستم من   دلم سنگ و نگاهم سنگ به دستم سنگ و آهم سنگ صدای سنگی نفرت از این خارا که هستم من   نوای مرغک افگار به ناخن می خراشد فکر دمی آرام گیرم تا شکستم […]

ای یادت از شبهای من دزدیده آرام ای نام تو سحر شفای درد و آلام   ای گرمی آغوش تو مهر فروزان ای سوزش خورشید تو شب را سرانجام   ای سایه ی چشمان تو یکتا پناهم ای حکم ابرویت مرا پایان و فرجام   ای هر کلامت شعر بی پایان بودن ای کام شیرینت […]

و پاییزچنین سان برپاستکه نسیم شهوت‌انگیز شب آبانیاز درختان می‌کَنَد جامه برون با صد ناز ابرها گستردندحجله بر اوج هوس‌بازی باغ دست باران نم نمشرم عریانی شاخه‌ها ز هم می‌شوید و زمین… چاله چاله همه سو آینه‌بندان کرده   من شنیدم آرام، دختر توت سیاه از صدای گذر ما چه سرخوش حالیستزیر پا کردیم خرد، […]

زمانی سرخوش و دیوانه بودم کلاف سر هستی می گشودم   چه شد من را که گم کردم سر نخ؟ گره خوردم میان تار و پودم   از اخم ابروانم کرده مقراض بریدم آنچه رشتم بر وجودم   تو ای سرخوش مکن سررشته را گم که من دورم کنون از آنچه بودم   مبر شک […]

    در چهار راه جهان کودک سوار بر غروری آهنین ایستادی پشت چراغ سرخ نگاهم صد شاخه مریم شوق رختم به لبخندی می فروشم شیشه ها تا لبه یأس بالا رفتو من حقیقت وجودی خرد را در آن دیدم چراغ سبز است فقط من  و مریم ها