Author Archive for: arvinfld

می تابد خورشید یخ زده ام اما در قطب ترسهای بیهوده   بتاب درآخرین ساعات این روز شش ماهه   بتاب که دست کم یخ های احساسم در نور عشقت کمی بدرخشد   بتاب که شب به زودی خواهد آمد سردتر… سردتر…سرد…تر  

در گوشه ای به کلاف حماقت گره خورده ای واز تنها روزن دیوار  چرخش نور سردی را می بینی که از لای تیغه های هواکش  ثانیه های تباهت را شمارنده است به آن در بسته چشم مدوز! که نخواهد آمد زنی با شلاقی از صاعقه تا برهاند از بند بی کسی ات و ببوسی در […]

رویاهای برفی من پیکره های زیباییست که فقط تا طلوع حقیقت دوام می آورند و سفیدی بام خیال اشک های تلخی می شوند که ناودان حنجره ام را پر از صدای هق هق می کنند حقیقت خواهد آمد اما همیشه روزهای برفی هستند که به جای تیغه آتش از آسمان زندگی پر بال فرشتگان ببارد…

صدای افکار تباهم را تا ته پایین آوردم و هر هزار پنجره ی خیال را که به باغ حوریان هرزه گشاده بود بستم سکوت نعره زد… سکوت و خلائی که از هیچ فضا را پر کرد مگر صدای جیرجیر سوسک های کنج ذهنم که پس مانده های خِــرَد را با ولع می جویدند دل… خاموش […]

شُکر باد وزنده را… که به تدبیرش در آسمان دل پس از سالها پاره سحابی گذر کرد کویر ترک خورده ی لبانم را تر نکرد اما دست کم فهمیدم این دشت آبی رنگ بره های سفید کوچک هم دارد که از گلّه ی ابرهای بارانی جامانده اند