نوای یک بلبل

گفت درخت کهن باغ ما:

بلبلک کوچک آوازه‌خوان

نغمه ی عشق و غم  دلدادگی

بهر رز و سوسن و سنبل بخوان

گفت به غم بلبل بشکسته دل:

نیست گلی طالب آواز جان

در عوض سـکه ی خردی همه

تن بفروشـند  به  آن  باغـبان