تخم ملخ

/in /by

‏داسِ مهِ نو به طاقْ آویخته‌ایم
‏امّیدِ دِرو به حسرتْ آمیخته‌ایم

‏این گندمِ آفت‌زدهٔ مزرع جان
‏خودْ تخم ملخ به بذرِ آن ریخته‌ایم

‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، برلین

سم

/in /by

‏زیر پُست هر بنده‌خدایی سم است
‏در استوری هر آشنایی سم است

‏دایرکت ندیدم این اواخر از ترس
‏هر پرسش و هر چون و چرایی سم است

‏در ایکس که نورماندی این غائله است
‏هر منشن و هر کوت و ⁧‫#هوایی‬⁩ سم است

‏تفسیر‌ و خبر، حرف و نظر از هر سو
‏هر متن ‌و کلیپ و محتوایی سم است

‏این شیوهٔ جر و بحث و دعوای همه
‏چون شیوهٔ آن اِکس کذایی سم است

‏از جمع رفیقان و عزیزان طردم
‏هر محفل و هر جمع و فضایی سم است

‏ماندم بکپم گوشهٔ عزلت یا نه!
‏هم وصل و هم این فاز جدایی سم است

‏گفتم که به خلوت بکنم گوش آهنگ
‏دیدم که هر آوا و نوایی سم است

‏هر روز به اضطراب و تشویش گذشت
‏آب و نان و هر وعدهْ غذایی سم است

‏درمان که فلوکستین و زاناکس نکرد
‏هر نسخه و قرص و هر دوایی سم است

‏این درد و غم دیار چون لوکمی است
‏خون در رگ پاک آریایی سم است

‏رندی به کنایه جام زهرم داد و
‏گفتا که یگانه راه غایی سم است!

‏۲۰ آپریل ۲۰۲۶
‏⁧‫#‌آروین_فولادیفر‬⁩

روز

/in /by

‏یه چهارپاره گفتم، یکم شعاریه ولی به نظرم همینه که هست:

‏شب شد طی و کوکبان فراری
‏اما ز میان نرفته تاری
‏صبح است ولی کجاست خورشید؟
‏کو حاکمِ حکمِ روز جاری؟

‏از پشت کلاله‌های غمبار
‏پیداست چو هاله‌ای گرفتار
‏تاریکی بخت ما ز شب نیست
‏از سد حقیقت است و انکار

‏این تودهٔ کم‌فشار نگذشت
‏در سایهٔ جهل خفته این دشت
‏تا باد ز سمت بد وزان است
‏این ابر، افق ندیده برگشت

‏غرید و به رعد وحشت‌ آورد
‏رخشید و به برق دهشت آورد
‏بارید ولی نه از سر لطف
‏سیلاب به‌جای رحمت آورد

‏اقلیم و هوا شرور و سرکش
‏بستند مسیر صلح و سازش
‏ویرانی و کوچ؟ یا که باید…
‏شوریم به‌قدر تاب
و کوشش

‏این ابر سیاه را بسوزیم
‏صد شعله و شمع اگر فروزیم
‏فانوس خرد، چراغ حکمت
‏چون سکه به رخت شب بدوزیم

‏با ضربهٔ باد دف نوازیم
‏بر نکبت سیل پل بسازیم
‏زیر ستم تگرگ سقفی
‏از دانش و از هنر فرازیم

‏برلین
‏۱۳ آوریل ۲۰۲۶
‏⁧

استغاثه

/in /by

‏غزل‌ جدیدی گفتم ‌با بغض این روزای سخت:

‏به مویه درکشم ز حام، غمی به‌سان زهر را
‏فشرده‌ام به سینه‌ام، تمام سوگ شهر را

‏ز ابر تیره‌گونِ بخت، شراره بارد و بلا
‏بسوزد این شراره کاش، سپهر‌ و چرخ‌ و دهر را

‏میان کوی ما و او، پلی ز‌ استغاثه بود
‏اجابتی امید نیست، خدای کین و قهر را

‏سرشک اهل معرفت، روانه شد به جوی‌ها
‏ز آه سردشان ببین، تو انجماد نهر را

‏حراج و بذل آتش است، ز لطف و جود بدسگال
‏خدا بیا و نو بخوان، سرود نوح و بحر را

‏برلین
‏۱۸ فروردین ۴۰۵
‏⁧‫#آروین_فولادیفر‬⁩