جهان کودک
در چهار راه جهان کودک
سوار بر غروری آهنین
ایستادی
پشت چراغ سرخ نگاهم
صد شاخه مریم شوق رختم
به لبخندی می فروشم
شیشه ها تا لبه یأس بالا رفتو من
حقیقت وجودی خرد را در آن دیدم
چراغ سبز است
فقط من و مریم ها
Archive for month: August, 2012
انگشتهای باران
ابریست بر سر من
چون زلف تو کُلاله
خاک سیاه دل را
آمیخت عطر ژاله
زد چوب باد وحشی
بر طبل آذرخشین
این ضرب نا هماهنگ
آن نور پر شراره
آمد نوای رگبار
با کوردهای دشوار
انگشتهای باران
بسته است روی باره
در جوی ذهن بیمار
یاد است و خاطر انبار
این حجم ناخوشایند
سد کرده راه ناله
سیلاب غم روان است
بر معبر گل آلود
افسوس و حسرت دل
طغیان بی کناره
مستم ز جام غصه
باران بشوی چشمم
این دیدگان پر خون
چون باده در پیاله
بی آفتاب رویت
رنگین کمان امید
نا محتمل خیالیست
در وهم فکر واله
پرواز۷۹۰۸
تیر آن سال
هنوز در میان قلبم مانده
و من چه بیهوده
با مقیاس مضحک تقویم ها
بر التیام می کوشم
من در فرودگاه دلم
با دسته گل زنبق یاد
با آغوشی پر از دلتنگی
هنوز گوشم به بلندگوهاست
که نشستن آن پرواز را بشنوم
می دانم روزی آن پرواز برخواهد گشت
می دانم
به یاد زنده یاد حمید جوان
یادش گرامی. روحش شاد