باز هم طلوع…
سکه ای طلا که
که هر صبحدم از قلک کوهها
به انسان هدیه می شود.
افسوس که
شمیم برکت های بزرگی
که بسی تکرار شده اند،
نابوییده می ماند…
و بی خبر ما
که می اندیشیم:
”چه تنهاییم و غمگین!“
همین حالا
به نفس ها گوش بده!
زیباترین آواست که هستی،
هر لحظه تو را هدیه می کند.
با این همه هدیه
جشن بگیر هر دم را!
That much you grow bigger,
A bigger mouth opens to swallow you
It’s a rule, isn’t it?
when in school, a taller guy
when in love, a fucking dude from nowhere!
when at work, a jealous colleague with a fucking chief
and when in grave, myriad of small
و تابلوی زیبایی که بر دیوار کودکی ام بود
خود، میخ خود برکند و رفت
شاید دیوار کهنه و ضخیم اینجا لایقش نبود
حال… سایه ای کمرنگ مانده به جایش
سایه ای به اندازه ی قابش
و جای میخی که هنوز بر قلبم مانده
هر گاه به دیوار نگاه می کنم
سایه با ریشخندی می گوید:
« خاطرت هست قاب زیبایی که اینجا بود را !؟ »
تقدیم به کیا برای تمام سالها، روزها و خاطرات،
با آرزوی کامیابی
When dancing,
Every breath comes a bucket… full of water,
poured on sorrow lit fire.
Every smile…
is a new torch in the dark depth of loneliness.
ترانه معروفی راجع بهش وجود داره که کیت پری خونده
این کار رو با کمک ماوس در نرم افزار Paint تحت تاثیر حال و هوای این ترانه کشیدم
